Wanneer ik een soort van pauze van dag tot dag probeert te ontsnappen aan de normale bestemmingen en activiteiten te ondernemen die maakt me echt goed. Ik had het geluk te krijgen leende een kleine, maar vriendelijke, kleine stenen huis in Serra do Caramulo . Had al besloten thuis dat de route moet worden gedaan zou worden van de PR4 Route Caleiro up als een zaak van nabijheid van de plaats waar ik verbleef.
Wat is een kalken? Nou, als ik me goed herinner is een kanaal om het water naar waar het juist is. Vandaag de dag vervangen door buizen, zijn gebouwd op metalen goten aan regen te vangen van de daken.

Wolken in de valleien van Caramulo

De weg lui en had nog steeds de auto te maken maakte de reis alleen moest er starten vanaf 9 in de ochtend, niet op de gebruikelijke plaats, de basis van Caramulinho, het hoogste punt met ongeveer 1075 meter, maar een beetje meer er naar voren, uit de wind, een ontsnappen aan de hoge hakken dat het personeel zal Caramulinho bezoeken. In feite, houd me genoeg dat er geasfalteerde wegen naar deze sites. Ondanks uren van de dag de patiënt was bewolkt, de wolken slikte de pieken en dalen te maken van het landschap fris en inspirerend.
Ik heb ook de reis in plaats van de standaard, dat wil zeggen meer afstand van Caramulinho richting Cadraço . De oude stenen paden aanwezig zijn in een groot deel van de route en leid mij over hoe (en zelfs meer bedenken) moeilijke leven van andere tijden in deze contreien.
De kale rots kan worden voor vermaak. Vaak vind ik mezelf staan om te betogen met wat lijkt op die stapel rotsen uitgehouwen door erosie de loop van duizenden jaren. Een persoon, een kikker, een draak, eindelijk. Deze schoonheid van de steen kan niet worden verklaard. Je hebt daar te zijn, adem de frisse lucht, voel de vrede, de stilte om te beseffen dat het spreekt.
Echter bereikt Pedrogão zag ik iets dat ik niet weet of niet maakt me een beetje overstuur. Het is bekend dat, ondanks de nabijheid van steden en gemeenten deze dorpen zijn wat vergeten. Het is normaal om kinderen te werkschoenen zie veel mogelijk te houden beslagen. Er is niets mis, zullen ze veel gezonder zijn dan de kinderen in de stad, althans in theorie. Nou, ik ben het uitrekken van de foto die hij wilde overbrengen is een van die kinderen naar de post en kom naar huis met een deur naar de Laguna. Er is iets mis in dit landschap.

Uitzicht vanaf de kapel van Jueus

Onder stenen (let op de grote rots in evenwicht rond Pedrogão, kapellen, dieren (binnenlandse en buitenlandse Als we geluk hebben) zielen of ten minste wat ik denk dat de zielen zijn we Jueus en haar kapel, bovenop de rente geschiedenis, hebben we een prachtig uitzicht over de vallei waar in feite zie je de resten van een ander dorp genaamd Oakwood waar hij besteedt een stenen pad dat slingert omlaag.
In dit gebied kunt u ook kijken naar windmolens. Water is een voortdurende aanwezigheid, duidelijk en luid een element meer van de zuiverheid van de berg. Ook de huizen zijn dus achtergelaten en de Caramulinho gedomineerd door rotsformaties en nauwelijks geeft de weg die leidt naar alcatroda Malhapão de Cima. Het pad / onverharde weg die weg verbindt dit Caramulinho is bijzonder rotsachtig en aangekomen op de onverharde weg is er een mengsel van rotsachtige landschap met grazend vee. Dit kleine deel al had de fiets op de klim naar de Caramulinho en de waarheid wordt verteld, liep ik al de manier van denken over 8km om daar de fiets. Spreken van de fiets weer gevonden tapes van de gebeurtenissen te mountainbiken . Gelukkig is er nog een heleboel rotzooi op deze berg en het is triest dat wat is gevonden in het pad heeft precies te maken met een zakelijk contact met de natuur.
Aangekomen op Caramulinho reeds de typische karakters van hoge hakken en gel om iets de trap op, die leiden tot een hoogte van 1075 meter nog iets minder. Vreemd genoeg te lopen maken de wandelaars net gevonden een groep van twee mensen.
Het voltooien van een cursus die wordt gedaan zonder veel moeite, zeer mooi en indrukwekkend vrede. Vraagt u zich af, kunt u de hele dag of gaan uit de rails en het verkennen van nieuwe plaatsen of stoppen om alle details van het landschap in acht te nemen, flora en fauna.
De volgende dag was niet al te opgewonden: koude regen en sneeuw heeft me niet op hun gemak om een beetje meer te verkennen. Ik ben zwak.

Ga verder

Gerelateerde artikelen:

1. PR3 TND - Rota das Cruzes - Voetganger Caramulo
2. PR2 NDT - Vlas Route - Voetganger Caramulo
3. PR3 - Rota das Laranjeiras - voetgangers Sever do Vouga
4. PR2 Cabrera en Mijnbouw van handenarbeid - voetgangers Sever do Vouga
5. PR1 - Van de Pateira Agueda - Voetganger Águeda